Close

Made in Italy

Mijn Italiaans is helaas een pak minder dan mijn stoffen kennis van enkele notoire Italiaanse huizen en deze keer zijn we er definitief uitgekomen dat wanneer je aan één of andere kleine bar staat met je compagnie je “due espressi” besteld als je gaat voor het zwarte vloeibare goud.

 

Als travelling tailor is het fijn om de juiste adressen te vinden waar je ook bent. Is het niet voor een afspraak dan wel om die ene heerlijke lunch mee te pikken of die authentieke producent te ontmoeten. We houden dan ook van passie en kwaliteit in de andere aspecten van ons leven en vaak zie ik dezelfde waarden terugkomen, wat altijd heel inspirerend is.

Deze keer had ik onder andere de opportuniteit om een kleine maar zeer interessante wijnmaker in zuid Toscane nabij Scansanno te bezoeken. Nu het wachten is op de druiven is het er best wel stil en onwaarschijnlijk proper en hadden we de mogelijkheid om een privé rondleiding te krijgen door de eigenaar Alberto Tanzini. De regio staat bekend voor zijn uitmuntende rode D.O.C.G. Morellino di Scansano en de Reserve van Roccapesta staat bovenaan het lijstje.

De diverse wijngaarden genieten van een uitzonderlijke ligging tussen de zee en de bergen. Er zijn diverse variëteiten van druiven en blends alsook de wijnen zelf. Mijn voorkeur ging uit naar de sublieme Roccapesta 2010 Reserve.

 Voor wie langs Scansano passeert en graag eerste even enkele wijnen uittest kan ik Enoteca Scansanese in het dorp enorm aanraden. Naast een ongelofelijke selectie van wijnen die je zomaar kan proeven in de shop, zijn de mensen die het runnen bijzonder gepassioneerd en uiterst vriendelijk. Naast de vele Morellino’s is er ook een zeer mooi aanbod van witte varianten alsook enkele heel exclusieve flessen waaronder die van Soldera.

Naast wijn staat de regio ook bekend voor zijn uitmuntende olijfolie en hadden we ook daar het voorrecht om bij Frantoio Rossi één van de meest vooruitstrevende en familiale huizen aan tafel te schuiven in hun nieuwe productie unit. Eén van de zonen Fabrizio – die enkele jaren ervoor nog chef was in een Michelin sterren zaak-, leidde ons met veel trots door de kleine en uiterst innovatieve productie unit, om duidelijk te maken dat ze het volledige proces van olijf tot eindproduct beheren en op die manier een heel mooi gecontroleerd en eigenzinnig product kunnen afleveren. Dit komt ook voor bij sommige van onze stof leveranciers zoals Loro Piana, met het verschil dat het bij hun kleine oplages zijn en daarom ook heel gegeerd zijn.

Enkele kilo’s later vertrekken we terug noordwaarts richting Como, maar alvorens neer te strijken op deze drukke mondaine locatie doen we een korte pitstop in Bologna, waar we enkele jaren geleden het beste ijssalon bezochten so far. Het lijkt misschien vreemd om een detour te doen voor slechts een ijsje, maar éénmaal je geproefd hebt van de smaken van de Sorbetteria Castiglione, ben ik blij dat ik geen privé jet bezit of ik zou er wekelijks passeren.

Met de glimlach en de een intense nasmaak op de tong zetten we koers verder richting Como wat een first time zal zijn. Ik heb verwachtingen, niet zeker de welke en besef dat dergelijke iconische plaatsen vaak al ver over hun top heen zijn. Uit mijn ervaring moet ik dat helaas bevestigen en lijkt het ondertussen meer op een trekpleister voor mensen die even chique willen doen met hun viervoeter. Ook de Italiaanse culinaire trots blijkt bij momenten en diepvries pizza ver weg. De intense maar zeer mooie Greenway del lago di como trektocht is op zich wel de moeite en bij 36° bijzonder rustig.

Zonder twijfel verschuilt er zich een ander heel authentiek en luxueus wereldje tussen de vele prachtige villa’s en baaitjes wat met de nodige contacten en budgetten ongetwijfeld indrukwekkend moet zijn. Voor de doorsnee sterveling op zoek naar enkele bijzondere plaatsen is deze bestemming minder evident.

En oh ja, ik zag bijzonder weinig goed geklede mannen, zou ook dat een Italiaans cliché zijn van de de vorige eeuw?

Koen